یه پرنده ی کوچولو

با جرعه ایی از غزل چشمهایت،تنم را شستشو ده

دستی رسان و گیسوان بر باد رفته ی مرا ،همچون گیسوان عروسکی که در آغوش

آن دخترک کولی ست بباف

امتداد نگاهم را آنچنان نقاشی کن،که جز تو به هیچکس نرسد

....

احساسم با احساس آن دخترک چکمه  پوش کنار خیابان  روی هم میلغزند

چکمه هایش سوراخ است

باز هم تو را دوست دارد...

به من بگو اگر روزی جوراب هایم سوراخ شوند باز هم برای من دوست داشتنی هستی؟

هر دو از یک جنس اما چقدر متفاوت

چقدر با آن دخترک فاصله دارم

چقدر با تو فاصله دارم؟!؟!

خدایا با توام

از تو میگوییم

میرقصانم احساسم را برای عشق بازی با تو اما باز هم نا توانم

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در سه شنبه 7 خرداد1387 ساعت 19:3 موضوع | لینک ثابت

بوی تعفنشان آزارم میدهد

هه!چقدر شوم

اه،چقدر تکراری

حالم بهم میخورد

پس کجا رفت!!!

یکی صدایش نکند

      بگذارید برود...

             با توام!!

                       مگر کری؟؟!!

                                تنهایی قهوه ی تلخم را

                                         میریزم روی بوم نقاشی

                                            چقدر مثل تو مسخره شده!!!

                                           نگاهم کردی

                                                سردم شد

                                                   گم شو

                                                      حالم بهم خورد.

                                                      خدایا در آغوشم بگیر

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در جمعه 16 فروردین1387 ساعت 23:33 موضوع | لینک ثابت

دخترک تنهایی؟بی صدا ،خاموشی؟

شبها به چه می اندیشی؟

با ماه چه سخن میگویی؟

چه وجه مشترکی با خدا داری تو!!!

قطره های اشکت

            صورتت را محو کند

                         قلبت را، تکه ای سنگ کند

 وچه خوشحالم من، از سنگ شده آن تکه ی قلب

شود از جنس خودش

از جنس آنکه می شکند دائم تو را

و چه خوشحالم من، از سنگ شده آن تکه ی قلب

و چقدر زیبا تر

جز خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا دیگر نیست

جز خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا دیگر نیست

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 7 فروردین1387 ساعت 1:1 موضوع | لینک ثابت

بابا بگو که می آیی

تنها بگو٬ بگو که می آیی

اینجا دلم پوسید

اینجا هوا ابریست......

                   آنجا دلت برایم تنگ می شود ؟

                  اینجا دلم برایت تنگ می شود

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در یکشنبه 30 دی1386 ساعت 22:4 موضوع | لینک ثابت

جهنم سرگردان

شب را نوشیده ام

و بر این شاخه های شکسته می گریم

مرا تنها گذار

ای چشم تبدار سر گردان!

مرا با رنج بودن تنها گذار.

مگذار خواب وجودم را پرپر کنم.

مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم

و به دامن بی تارو پود رویاها بیاویزم.

سپیدی های فریب

روی ستون های بی سایه رجز می خوانند.

طلسم شکسته ی خوابم را بنگر

بیهوده به زنجیرمروارید چشمم آویخته.

او را بگو

تپش جهنمی مست!

او را بگو:نسیم سیاه چشمانت را نوشیده ام.

نوشیده ام که پیوسته بی آرامم.

جهنم سرگردان!

مرا تنها گذار

{سپهری}

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در یکشنبه 23 دی1386 ساعت 22:20 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در یکشنبه 18 شهریور1386 ساعت 1:37 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 14 شهریور1386 ساعت 12:35 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 14 شهریور1386 ساعت 0:13 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در دوشنبه 12 شهریور1386 ساعت 13:31 موضوع | لینک ثابت

و خیالی سر کش

           به هجوم برده دلم 

و سکوتی مطلق

                از درو دیوار غم

و تماشا

                 سنگین شده از پلک نگاهم پیدا

وجسدهای کسان

                  شده در عمق نگاهی عریان

بی محابا،سر کش

                 همچو یک صاعقه بر من افتاد

و در این معرکه شب

                    نقش چشمان تو بود،که بر عمق دل خسته من

تابید تا آفاق،تا آفاق.........

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در دوشنبه 12 شهریور1386 ساعت 13:25 موضوع | لینک ثابت

تقديم به ساحت مقدس آقا امام زمان،با تمام عشق

به نام قد و بالاي بلندت

به نام عشق بي حد و مرزت

به نام خالق دانا،توانا

نهاده آتشي در چشم مستت

به خال زيباي مه تو

به نام عشق مولا ،مادر تو

به نام هر كه ،كه ديوانه توست

به نام عاشق دل خسته تو

به نام كوچه ايي كه چشم به راهت

نهاده تاج شاهي بر سر خود

*************************************

به احترام ياد تو                    سكوت قيام ميكند

به شوق ديدار تو                  نوا به پا ميكند

چو بسته شد نقوش دل         به ياد چشمهاي تو

شكسته بند بند دل                به نام تو چه ها كند

انيس و مهربان من                 يار دلگشاي من

به تيغ آن نگاه تو                     مروه ،صفا ميكند

 ******************************************

باشد تا خاك پايت را سرمه چشمانم كنم

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در سه شنبه 6 شهریور1386 ساعت 19:36 موضوع | لینک ثابت

 کس نمیداند جنس حرفهایم از چیست 

 من برای دل عاشق و غم دیده خود

دو سه حرفی ،همراه با بوی نسیم

،اندکی عطر و شمیم در آمیختم و

 در کاسه شعر تقدیم شمه میکردم

اما باز هم  مثل همیشه،حرف هایم اینگار دو پهلو داشتند

باز هم

           کس نفهمید

                       درون این همه آشفته بازار

                                                  خاطر ذهنم

                                                            از چه من مینالم!!!!!!!!

نمیدانم چه چیزی

                از چه جنسی

                             مرا وادار به سرودن کرد

                                      نمیدانم.. نمیدانم..........

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در یکشنبه 4 شهریور1386 ساعت 1:21 موضوع | لینک ثابت

 مطلب این پست حذف شده

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در جمعه 2 شهریور1386 ساعت 16:41 موضوع | لینک ثابت

بر گرفته از كتاب روايت مجنون

اتاق،ميز،دوتا شاخه گل،زني تنها

كه در برابر مردي شبيه يك رويا

نشسته است و به اين فكر مي كند شايد

چگونه درد دلش را به او بگوييد تا ...

صداي هق هق زن در اتاق مي ريزد

و قطره قطره اشكش كه مي شود دريا

چه روزهاي بدي بود بي شما بودن

چقدر تلخ و غم انگيز بود،آن شب ها

چقدر در اين اتاق نشستم در اين اتاق،اي مرد

به اين اميد كه شايد ببينمت،اما......

اتاق،ميز،دو تا شاخه گل،پلاك پدر

كه در برابر مادر نشست ، تا حالا....

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در پنجشنبه 1 شهریور1386 ساعت 21:10 موضوع | لینک ثابت

{فریدون مشیری}

در این اتاق ساکت تاریک

هر گاه ،من نگاه تورا شعر میکنم

نوری،به تارو پود هوا،رنگ میزند

از تاج آفتاب خدا،زرنگارتر!

در این اتاق دلگیر،

وقتی که من ـلبالب ـ این صبر تلخ را،

با یاد وعده های تو،سر می کشم،صبور

دانم که در جهان نفشانده ست دست عشق،در کام کس ،شرابی از این خوشگوار تر!

اي خفته بر پرند،سبكبال،بي خيال!

در اين اتاق در هم

دستي،تمام خواهش،قلبي،تمام عشق،

چشمي تمام شوق تماشا

شب هاي انتظار تو را صبح مي كند

تا پر كشند سوي تو و بوسه هاي تو

هر روز از ،از نسيم سحر بيقرار تر!

ديوانگي ست ،دانم ديوانگي،كه بخت،

از سوي تو نويد اميدي نميدهد.

در اين اتق غمگين،

                         اما

من،هر نفس به مهر تو اميدوار تر!

يك روز،

         بي گمان،

  خواهد رسد دمي كه بر آيم بر آسمان،

(كاي آفريدگار!

  در اين اتاق كوچك

  در اين دل شكسته نا استوار،آه

   عشقي ست از بناي جهان استوارتر!

***************************************

معبود ازلي و معشوق آسماني!خداي من

دلم

        ايمانم

                  و همه باورم را

                                  به پنجره آسمانت گره زده ام

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در پنجشنبه 1 شهریور1386 ساعت 20:26 موضوع | لینک ثابت

بر گرفته از کتاب روایت مجنون مجموعه اشعار بر گزیده دفاع مقدس

این نامه را به خاطر مادر نوشته ام

با یاد تو همیشه کبوتر نوشته ام

بابا رسید نامه ی قبلی و یا که نه ؟

بعد از تو بیست نامه دیگر نوشته ام

هی تنگ میشود دل من از نبودنت

از گریه های هر شب مادر نوشته ام

این نامه را غروب همان صبح رفتنت

روی غبار شیشه مکرر نوشته ام

از توی قاب٫ عکس تو لبخند میزند

بر چشم های خیس من و بر نوشته ام....

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در پنجشنبه 1 شهریور1386 ساعت 6:1 موضوع | لینک ثابت

رهایم کنید .....رهایم کنید

در میان دره ظلمت رهایم کنید

دیگر آن دخترک سیب به دست نیستم

دیگر عاشق خنده شاپرک نیستم

دیگر دوست ندارم لبخند را

دیگر باور ندارم عشق سنگ را

دیگر باور ندارم دوری مهتاب بیتاب می کند دل برگ را

دیگر باور ندارم کسی بداند راز دل یک شب پره

دیگر باور ندارم...

دوستی گل و آیینه دروغ است٫ دیگر به من نگویید

دیگر به من نگویید آسمان دستانت را خواهد فشرد

دیگر به من نگویید چشمانم برای ماه قفسی خواهد ساخت

دیگر به من نگویید که کسی دلواپس یک بی کسیست

که کسی در التهاب مرگ یک دلواپسیست

که کسی در گیرو دار کوچه های تنگ غم

برای دیدن یک شمعدانی ٫ تا صبح خواهد گریست

دیگر به من نگویید

 که کسی آرام می آید مثل پری در میان دل و تنهایی من خواهد ماند

دیگر به من نگویید

دیگر به من دروغ نگویید

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در سه شنبه 30 مرداد1386 ساعت 20:22 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در شنبه 27 مرداد1386 ساعت 15:9 موضوع | لینک ثابت

آهاي پسرك...

هر چه ستاره در آسمان داشتم

هر چه كهكشان ميشناختم

حتي آن ماه كامل را

همه را قسم دادم

هر چه آيينه در آسمان كاشتم

هر چه اشك بود،برايش خواندم

هر چه آه داشتم ،برآوردم

هر چه سبدسبد دعا برايش پيشكش كردم

هر چه غزل غزل التماس برايش سرودم

هر چه عابد شدم و عارف وعاشق

هر چه كه قطره قطره،اشك نذرش كردم

هر چه كه ديگر گلي را در قفس بند نكردم

هر چقدر كه از باران برايش خواندم

هر چقدر برف شدم ،باريدم

هر چه كه سنگ شدم ،شيشه شكستم ،توبه كردم

هر چه كه ماه شدم،تنها نشستم

همه بي فايده،بي فايده

هر چقدر دست كشيدم بر دامنش

همه بي فايده،بي فايده

پس برو...

آن خداي مهربان،آن خداوند عزيز ،اينگار نمي بيند مرا ،او نمي شويد اشكهاي صورتت را

پس برو...

بر خلاف خواسته ام

از پيشم برو

اين دلم بشكسته است،ديگر برو

من نميخواهم ،روي

ولي تنها برو....

                           ***********************

{خدايا،به داده ونداده و گرفته ات شكر:كه داده ات نعمت است،نداده ات حكمت و گرفته ات امتحان}

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در پنجشنبه 25 مرداد1386 ساعت 19:20 موضوع | لینک ثابت

رسيده ام به انتهاي يك آغاز

نه

رسيده ام به آغاز يك انتها

نه

نميدانم به چه رسيدهام

شايد خواستم به خودم برسم

شايد هم مي خواستم به تو برسم

باز هم نميدانم ...

آن عجوزه پير ميگويد :

رسيده ام به تمام نرسيدن ها

واهمه دارم از تمام ندانستن ها و نرسيدن ها

اما يك سيب كال نرسيده خيلي خوشبو تر از يك سيب رسيده است

حتما هم خوشمزه تر

من نمي گويم چشمانم اعتراف كرده اند

شايد ان سيب نرسيده بتواند مرا به تو برساند

.....

خداي خوب من مرا رها كن از تمام اين نا تمام ها

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در دوشنبه 22 مرداد1386 ساعت 1:47 موضوع | لینک ثابت

چشمانم براي تو خيس ميشوند

دست خودشان نيست دلتنگ دستانت ميشوند

يادشان نمي رود آن روزي كه هيچ وقت وجود نداشت

روزي كه اشك ميريختند روي شانه ايي كه هيچ وقت نبود

هميشه تو نبودي ولي بودي

ولي آن هنگام كه برگشتي براي هميشه رفتي

كاش هيچ وقت نمي آمدي تا من با خيال آمدنت ميماندم

هيچ گاه قبول نخواهم كرد تو زير آن سنگ قبر خوابيده باشي پدر

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در یکشنبه 21 مرداد1386 ساعت 21:2 موضوع | لینک ثابت

و من گنگ میشوم دوباره روی

صفحه کاغذ

و پس میزنم کلمات را  برای ساخت طرحی نو بر روی

صفحه کاغذ

چه گنگ و سر در گم میان غزلهای نگاهت ورق میزنم

تا که پیدا کنم برای رفع عطش دستانم چیزی روی

صفحه کاغذ

نگاهت سیلی میزند روی گونه های شرم یک عادت

دیگر شراب نمی نوشم تا که مست شود چشمان تو بر روی

صفحه سفید کاغذ                                                                                                                                                                                      

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 3 مرداد1386 ساعت 17:42 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 3 مرداد1386 ساعت 17:41 موضوع | لینک ثابت

                                         به نام لحظه هاي ناب شيدايي

نوشته شده توسط پرنده کوچولو در چهارشنبه 3 مرداد1386 ساعت 17:31 موضوع | لینک ثابت